Merhabalar,
Uzun zamandır neresinden başlasam nasıl anlatsam diye düşünüyordum.Sonunda toparlayıp yazabiliyorum.Tabi okumuş olduğum kitapların bu yazımda etkisi oldukça büyük.Yaşanmışlıklar,gözlemler de cabası.
Hayatımızda bir sürü değer vardır ve bu değerler nasıl bir yaşam süreceğimizi belirler.Bunlardan bana göre en önemlisi olumlu düşünce.Gözlemliyorum ki pozitif düşünebilen insanların sayısı malesef ki günden güne azalmakta.Aslında bunlardan biri de bendim.Farkettim ki bir konuya başlamadan mutlaka olumsuz yanlarını düşünüyorum.Üstelik sadece düşünmekle kalmayıp bunu bir de sürekli dile getiriyorum.Açıkçası eşime sorsanız en sevmediğim huyum da bu.Çok haklı olduğunu anladım (her ne kadar bunu ona söylemesem de:)). Bir işe başlamadan olumsuz yanlarına bakıp türlü bahaneler türettiyordum.''Ama şöyle,ama böyle''diye başlanan işten hayır mı gelir?Gelmiyordu tabi ki!Sonra işim yolunda gitmediğinde nerede hata yaptım diye isyan ediyorum.Halbuki ben olayın başında sonucuna karar vermiş oluyordum.Kurduğum her cümle mutlaka bir olumsuzluk içeriyordu ve bu başarma gücümü yok ediyordu aslında.Evrene gönderdiğim olumsuz mesajlar böyle geri dönüyor.Anladım ki nasıl düşünürsen öyle olur.Bunu geç olamadan anlamış olmam bence kayda değer.Üstelik ben bir psikolog veya kişisel gelişim uzmanı değilim.Boş zamanlarımda yaşam koçluğu vs.de yapmıyorum.Sadece gözlemliyor,okuyor ve yazmayı seviyorum.Üstelik bunları farkedebilmek için de bu meslek dallarından birine sahip olmanız gerekmiyor.
İçinde olduğumuz durum her ne olursa olsun bunun tamamen kendini tedavi etmekle ilgisi var.Evet kesinlikle kendi kendinizin doktoru olabilmekte yarar var.Ne durumda olursak olalım mutlaka o bardağın dolu tarafını görebiliyorsak kendimize iyilik etmiş ve bu durumdan çabuk kurtulmuş oluruz.Yağmur yağıyor diye üzülmek yerine o yağmurdan zevk alabilmek lazım,çünkü elbet bir gün güneş doğacak.
Peki nereden başlamalıyız da olumlu düşünceyi beynimize yerleştirmeliyiz?Öncelikle kelimelerimizi seçerken olumsuzu seçmemeliyiz.Ne kadar az ''ama'' , ''fakat'' kullanırsanız o kadar iyi.Nasıl düşünürseniz evrene öyle mesajlar verirsiniz.Evren size ''hayır'' cevabını da verebilir kimi zaman ama işte burada mücadele ruhu devreye giriyor.Bunu da bir ara kaleme almak lazım.
Yapmamız gereken bir diğer etken ise ;kendimize değer vermek.Asla kendimizi başka kişilerle kıyaslamamalıyız.Çünkü hatalarımız bile biz yaptığımız için güzel.Yaptıklarımız kadar yapamadığımız,başaramadığımız şeyler de mutlaka olmuştur.İşte onlardan zevk almalıyız.Gerçekleştirdiğimiz her hayal için şükretmeli,gerçekleşmeyenler için üzülmemeliyiz.Kendin ol!
Ben kendim için bir şey yaptım ve olumsuz düşünceyi beynimden söküp attım.Yukarıda belirttiğim her şey benim tedavi yöntemimdi.Sizlerin de türetebileceği ve kendi çıkış yolunu bulabileceği bir sürü yöntemi vardır elbette.Marcus Aurelius'un çok güzel bir sözü var.Ben bir yere not ettim bence siz de not alın.Diyor ki;
''Kişinin hayatı kendi düşünün rengine boyanmıştır.''
